Leest De Dikke van Dale en schrijft brieven aan vuilnismannen en presidenten

Ik stond onder de douche en de oven in brand

Gisteravond bleek dat een van de twee elektrische pitjes van mijn gasfornuis (zo noem je dat toch gewoon) niet meer werkte. Ik heb 2,5 uur gewacht op een simpele pastamaaltijd. Morgen gebruik ik de oven wel, dacht ik.

Ik wilde verkiezingsochtend beginnen met een lekker ontbijt. Goede mok koffie. Goedkope mini Pistolets uit de oven. Ik zette hem aan en stapte onder de douche. Het duurde niet lang voordat ik onraad rook. En ik kan je vertellen dat onraad niet prettig ruikt.

Inmiddels trok een mist van zwarte rook op in mijn kleine studio. De oven fikte. De rookontwikkeling was enorm. Het rookalarm blèrde en ik moest nog op zoek naar een handdoek. Ik moet straks ergens heen met die brandende oven en dat doe ik dan in ieder geval liever niet naakt, dacht ik. Ik trok alle ramen open.

En dan komt de paniek. Wat doe je met een oven die in brand staat? Ik had echt geen flauw idee. Een blusdeken, maar ik heb alleen een deken waaronder ik slaap. Een brandslang. Ik heb alleen een kraan. Blazen?

Onder de douche zetten, was mijn eerste gedachte. Maar ik stond daar zelf net onder en dat leek me niet echt een goede combinatie. Een strijkijzer in bad is dodelijk. Een elektrische oven onder de douche een soort kernwapen. Zo redeneerde ik.

Dat ding laten staan in mijn 20 vierkante meter was geen optie. Ik zette hem in het raamkozijn, keek naar beneden en heb hem toen met een ferme worp van de eerste verdieping uit het raam gegooid.

Stond ik daar. In mijn handdoek. Maar het werkte goed. Het vuur gedoofd. Ik heb hem bij het grofvuil gezet, heb een cappuccino gehaald en mijn stem uitgebracht.

De dag kan beginnen.

Vanavond bestel ik pizza.

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Geef een reactie

© 2017 Daavid

Thema door Anders Norén