Leest De Dikke van Dale en schrijft brieven aan vuilnismannen en presidenten

Varkensslachting in België, iemand een broodje warme beenham?

Ik had een blog gepland over afgeleid raken tijdens het schrijven van je scriptie door futiliteiten als je telefoon, social media en de man met de fiets die voorbij loopt. Maar waar ik echt van afgeleid raak, is dat bericht over de misstanden in dat slachthuis in België.

Afgeleid is niet eens het goede woord. Komt niet eens in de buurt. Ontstemd.Walgelijk. Ik heb de beelden niet bekeken, maar gelezen welke barbaarse praktijken daar plaatsvonden. Misschien al jaren. 25.000 varkens. Of 30.000. Per week. Per week, ja. Mishandeld, levend verdronken en verbrand in heet water. Stelselmatig op gruwelijke wijze gemarteld.

Varkens zijn zo’n beetje de meest intelligente dieren die er rondlopen, maar het probleem is vooral dat ze lelijk en lekker zijn. Mensen zijn sneller geneigd dieren leed aan te doen als we er ons niet goed mee kunnen identificeren. Hoe minder een dier op ons lijkt, hoe minder gevoel het ook wel zal hebben.

Vissen komen er daardoor ook niet goed vanaf. Vissticks zijn geliefd onder kinderen omdat er geen levend wezen rondloopt dat er zo perfect rechthoekig, goudbruin en krokant uitziet als een visstick. Hoe minder het op iets lijkt dat gevoel zou kunnen hebben, hoe makkelijker het in de maag verdwijnt. En ze hebben sowieso enge ogen en rare kieuwen.

Maar dat slachthuis dus. Waarom is juist dát nu zo walgelijk? Er gebeuren ook de verschrikkelijkste dingen met mensen, elke dag weer. Daar zou je dan juist van ontstemd moeten raken toch?

Jonathan Safran Foer schreef jaren geleden al dat we over tientallen jaren zullen terugkijken op ons handelen en beseffen aan welke gruwelijkheden we allemaal schuldig zijn (hij schreef een mooi boek en daarom geloof ik hem). Maar ik sprak mijn zus gisteren aan de telefoon en die zei precies hetzelfde.

Tuurlijk, er worden nu maatregelen genomen. En ja, we zijn het er allemaal over eens dat we op deze manier niet met dieren om kunnen gaan. Ik denk dat er vandaag genoeg mensen zijn die een broodje ham laten liggen, omdat de maag nog op zijn kant ligt.

Maar we doen niets. We gaan over tot de orde van de dag. En ik neem het niemand kwalijk, want ik ben ook maar een halfslachtige vegetariër. Gisteravond zat ik te denken wat ik kan doen. Je moet toch iets kunnen doen om geen onderdeel te zijn van deze praktijken?

Het probleem is dat zolang we op deze manier om blijven gaan met dieren, we ons echt niet beter gaan gedragen als het gaat om mensen.

Ik ga een big adopteren. Omdat we allemaal lelijker en dommer zijn dan het varken. We zijn tot onder het niveau gedaald van een zeester verscholen in het donkerste koraal.

The greatness of a nation can be judged by the way its animals are treated. – Mahatma Gandhi

Verder Bericht

Vorige Bericht

4 Reacties

  1. teadrip 24 maart 2017

    Goed plan! Ik eet dan wel vlees maar al zeker 20 jaar geen varkensvlees meer. Even uitzoeken waar ik een big kan adopteren. En een kuiken.

    • David 24 maart 2017

      Ja een kuiken zou ook mooi zijn! Ik ga op zoek naar een adoptieadres (de meeste adoptiebiggen worden dan wel goed verzorgd – maar wel afgebeeld met lijntjes op het lichaam). Ik zoek verder naar een die kan blijven leven.

  2. Lisa 26 maart 2017

    Ik ben benieuwd hoe het afloopt met je adoptiebig!

    “Er gebeuren ook de verschrikkelijkste dingen met mensen, elke dag weer. Daar zou je dan juist van ontstemd moeten raken toch?” >>> Ik raakte al bijna niet meer ontstemd van dit, omdat ik het al zo vaak gezien heb (echt megablasé, ik weet het …) net als bij de mensen met wie walgelijke dingen gebeuren. Maar het lijkt me dat dit ons meer raakt omdat het echt met ons te maken heeft. Wij hebben hier (niet veel, maar toch) invloed op.

    Trouwens, heel grappig, ik heb dus net een blog gepubliceerd over hetzelfde onderwerp en die ongeveer hetzelfde begint. Ik vraag me nu af of dat gewoon heel toevallig is, of dat dit komt door het onderwerp tegen je wens in je aandacht grijpt :’)

    • daavid 26 maart 2017 — Berichtauteur

      Hoi Lisa! Precies, we weten allemaal allang dat dit gebeurt, en over een paar weken hebben we het er niet meer over. Ik moet me vaak bijna verdedigen over het niet eten van vlees, maar het is steeds minder vreemd om het te laten staan. Mijn reactie vervolg ik op je cafeïneblog..

Geef een reactie

© 2017 Daavid

Thema door Anders Norén