Leest De Dikke van Dale en schrijft brieven aan vuilnismannen en presidenten

Rechtsfilosofie is een bitch en blijf met je takken van een boom af (5)

Dag 5 van Missie Scriptie. Ik begon met een sterke bak koffie en opende mijn e-mailinbox. Mailtje van een kinderboerderij! Daar kunnen alleen maar leuke dingen over mijn adoptiebig in staan!

Beste Daavid

Bij ons is er geen mogelijkheid een big te adopteren. We hebben momenteel 4 varkens waarvan er binnen kort twee naar de slacht gaan en verkocht worden aan een restaurant.

Met vriendelijke groet

Goedemorgen zeg. Kennelijk werkt Sauron tegenwoordig bij een kinderboerderij.

Ik dacht altijd dat kinderboerderijen het centrum van de vrede waren. Als ik vroeger over een hemel fantaseerde, dan zag ik het decor van een kinderboerderij. De geur van warme vachten in de zon, levend leer, vochtig hout en dierenstront. Vieze schoenen, stukken stro in het profiel. En er was altijd een agressief kippenbeest waar je een beetje bang voor was.

Oké, ik ben zo’n links gutmensch die denkt met een paar euro’s en een mailtje een varkensleven te redden. Alsof die andere 30 miljoen beesten daarmee geholpen zijn. Maar een big met een verhaal kan misschien een verschil maken. Dus ik geef niet op. Ik heb ook al een naam voor mijn toekomstige big: Wiebes. Vernoemd naar de uitvinder van de Wet DBA.

Onderzoeksopzet

Ik word agressief van mijn onderzoek. Terwijl ik bezig ben met het opstellen van een plan voor de uitwerking van een rechtsfilosofische casus, bedenk ik me dat ik eigenlijk een nieuw onderzoek moet verzinnen. Hoe kan ik nu voortborduren op een idee van 2016?

Oude vragen, oude interviews. Het is gewoon zinloos. Straks heb ik mijn onderzoeksopzet af en dan is de conclusie: je bent hier twee jaar mee bezig geweest, mensen die je zou interviewen zijn allang verder gegaan met hun leven. Ga maar op zoek naar een bruikbaar onderwerp.

Elke keer begin ik met goede moed, maar mijn motivatie is als een rotte appel. Je wilt hem het liefste keihard op de grond uiteen laten spatten en een verse halen op de markt, maar in plaats daarvan ligt hij ergens langzaam te verteren.

Ik ben aan het einde van mijn onderzoeksopzet gekomen, maar ik sta niet meer achter de insteek. Ik wil het niet richten op zzp’ers bij een enkele onderwijsinstelling, maar het breder trekken. “Je moet er niet zo negatief instaan, als je denkt dat het niet lukt – dan gaat het ook niet lukken,” zegt mijn zusje (ik heb de Uithof verruild voor een huisje in Kanaleneiland waar ik de middag achter mijn laptop zit te schelden).

Ik sta er niet perse negatief in, ik begin elke dag fris en met vertrouwen, maar zodra ik mijn opzet open is het alsof ik in de composthoop met de ontbindende appel duik.

Rechtsfilosofie

Het is de bedoeling dat ik naast mijn inhoudelijke onderzoek naar zzp’ers en de Wet DBA ook een vertaalslag maak naar de rechtsfilosofie en een vergelijking maak met een ander land. Internationale Rechtsfilosofische Perspectieven wordt dit onderdeel genoemd.

Oja, even mijn gehele onderzoek vergelijken met het rechtssysteem van een ander land én de rechtsfilosofie induiken. Kon er niet nog een extra onderdeel bij? Zoiets van ‘schrijf ook een boek over het ontstaan van hiërogliefen (in hiërogliefen)’. Kijk, dat remt mij. Die hiërogliefen niet, trouwens.

IS is bijvoorbeeld goed in het vernietigen van hiërogliefen, zo bliezen ze een museum op in Mosul en een graftombe van de profeet Jonas, waaronder een 2600 jaar oud paleis werd ontdekt door archeologen. Dat doet me altijd goed, verwoestingen die onbedoelde nieuwe dingen brengen. Niet als onkruid dat terug groeit, maar als het antwoord van een wonder op barbaren.

Vorige week werd een Anne Frank boom vernield op een schoolplein, tot grote ontsteltenis van docenten en leerlingen. De boom is gegroeid uit een stekje van de originele Anne Frankboom in Amsterdam. Leerlingen proberen met stekjes van de vernielde boom, nieuwe bomen te planten. Ik hoop dat er tien Anne Frank bomen voor terugkomen.

Dat lijkt ook een beetje op mijn onderzoeksopzet. Voor elke opzet die ik uit woede vernietig, komen er een paar terug.

Rechtsfilosofische casus

De student heeft een juridische casus gekozen en een rechtsvraag geformuleerd die samenhangt met (het rechtsgebied van) zijn afstudeerproject. De student maakt een keus voor een ander land om een beleidsvergelijking te maken op het gebied van het onderwerp van de gekozen casus, en geeft daarbij minimaal 1 mogelijke bron. De student kiest een voor de casus relevant rechtsfilosofisch thema en geeft minimaal de voorkeur op voor dat rechtsfilosofisch (in brede zin) thema, met minimaal 1 mogelijke bron. 

Ik heb een fictieve casus geschreven aan de hand van mijn onderwerp. Ik ga uit van zzp’er Esarhaddon (dat is de naam van een Assyrische koning, die in 669 voor Christus overleed en waarnaar inscripties in het eerder genoemde ontdekte paleis verwijzen). In casussen is er altijd een Jan of Piet de Sjaak, dus ik kies eens voor een ander.

Esarhaddon is werkzaam bij een onderwijsinstelling en wordt na invoering van de wet DBA niet meer ingezet, omdat de opdrachtgever (de onderwijsinstelling) bang is dat arbeidsrelatie tussen opdrachtgever en zzp’er door de Belastingdienst gekwalificeerd wordt als verkapt dienstverband, oftewel: schijnzelfstandigheid.

Uit deze casus moet ik een rechtsvraag formuleren. Hier heb je potje klei, boetseer daar maar een nieuw paleis van. De vraag moet samenhangen met het rechtsgebied van mijn afstudeerproject. Arbeidsrecht dus, en een schepje belastingrecht. O wacht, dat hoeft niet ook rechtsfilosofisch te zijn. Dat komt pas na deze vraag. Eindelijk. Ik snap het.

Ik laat Esar dus doorwerken als zzp’er bij een onderwijsinstelling waar hij Geschiedenis doceert (en soms invalt voor Kunstgeschiedenis). De school verlangt van hem dat hij de voorgeschreven lesstof volgt, maar dat maakt dat hij niet als zelfstandige zomaar zelf kan bepalen wat hij zijn studenten vertelt. Esar kan urenlang over het oude Assyrische Rijk vertellen, maar de school vindt dat de colleges over andere onderwerpen moeten gaan.

Zo ontstaat er (mogelijk) een gezagsverhouding tussen de school en Esar. En dus (mogelijk) een verkapt dienstverband.

De rechtsvraag kan dan zijn:

Op welke manier kan Esarhaddon na invoering van de wet Deregulering Beoordeling Arbeidsrelaties als zzp’er Geschiedenis op een hogeschool blijven doceren? 

De student maakt een keus voor een ander land om een beleidsvergelijking te maken op het gebied van het onderwerp van de gekozen casus, en geeft daarbij minimaal 1 mogelijke bron.

Nu zou Assyrië voor de hand liggen, maar ik denk dat ik het mijzelf onnodig moeilijk maak als ik toch hiërogliefen ga bestuderen.

Maar ik loop gewoon vast op zo’n opdracht. Kies een ander land. Eh. Ja. Er zijn in totaal 195 internationaal erkende onafhankelijke staten. Kies maar. Moet ik nu een land nemen waarmee ik enige affiniteit heb? Madagaskar wordt het dan. Maar een beleidsvergelijking met een arm Afrikaans land, waar de economie is weggeblazen door een orkaan, is misschien niet slim.

Ik kan Engels, een beetje Duits. Dat beperkt mijn internationale mogelijkheden. Ik moet beleid gaan vergelijken dus dat betekent ook dat ik in buitenlandse wetboeken moet wroeten. Waarom moet ik dit? Ja, het Nederlands en Europees recht leest als een kinderboek, probeer die van Rusland ook eens!

Geen idee. Ik kap ermee voor vandaag. Ik ga me vanavond verder verdiepen in de rechtsfilosofie.

Verder Bericht

Vorige Bericht

3 Reacties

  1. Lianne 27 maart 2017

    Succes David! Ik kijk met spanning uit naar je onderzoek, want als zzp-er. Bij o.a. Een onderwijsinstelling snap ik er weinig meer van. 🙂 (maar stiekem vind ik al je andere schrijfsels leuker)

    • daavid 27 maart 2017 — Berichtauteur

      Hey Lianne! Dank je! Leuk dat je het leest 🙂 Ik hoop zsm weer over te stappen naar andere schrijfsels 😉

  2. Nico Sjoer 28 maart 2017

    Toen ik mijn doctoraalscriptie inleverde, was ie al achterhaald, en de onderzoeksopdracht had niet eens een antwoord gekregen. Ik heb mijn scriptie een jaar later herschreven, en de onderzoeksopdracht van een sluitend antwoord voorzien maar dat telde niet meer mee. Althans, niet voor het officiële resultaat. Je kunt – oh helaas verdriet – nooit iets perfect afleveren. Accepteer dat nou maar, zoon. Ik vond het indertijd een zwaktebod van mijn docenten dat ze mijn resultaten accepteerden – maar het was tóch wel handig…. Pas later snapte ik dat zij precies snapten hoe zoiets werkt. Alles heeft een houdbaarheidsdatum – en het gaat niet om het resultaat van het moment, maar om het procédé. Dat gaat veel langer mee.

Geef een reactie

© 2017 Daavid

Thema door Anders Norén