Leest De Dikke van Dale en schrijft brieven aan vuilnismannen en presidenten

De literatuurlijst ontwijken met andere lijstjes en er is opeens lekkage (10)

Misschien heb je de relatie al gezien tussen mijn laatste blogs en het schrijven van mijn onderzoeksopzet. Ik moet alleen nog de literatuurlijst schrijven en in plaats daarvan publiceer ik allemaal andere lijsten. 5,5 vakantielocaties in mijn eigen huis vond ik eerlijk gezegd wel een beetje de druppel, grappig om te zien dat jullie klikken op een verhaal over hoe ik een tent bouw op mijn bed (het was wel een gezellige tent).

Nu ik het toch over de laatste druppel heb; ik heb een lekkage. Of de bovenburen hebben een lekkage. Hij zit ook op een onlogische plek. Als de bovenburen hetzelfde huis hebben als ik, dan ligt er misschien een lichaam op de grond te ontbinden en druipt het lijkvocht langzaam door de vloer. Ik hoor daarvoor nog teveel voetstappen, dus er moet een andere oorzaak zijn.

Ik ben wat dat betreft wel een beetje geïnspireerd door een Finse politieserie die ik volg op Netflix. Ja, je leest het goed. Ik zit niet meer continu naar een scherm te staren en te balen dat er geen woorden over zzp’ers op verschijnen en ik ben afgelopen weekend ook weer naar een feestje geweest. Jezelf straffen heeft nog nooit gewerkt (anderen ook niet trouwens), dus ik vind dat ik weer plezier mag hebben.

Noord-Korea

De laatste weken hebben uitgewezen dat mijn onderzoeksopzet ook met Noord-Koreaanse beperkingen geen echte ontwikkeling doormaakt. Ik kijk ’s ochtends in de spiegel en zie daar de positieve briefjes steeds een beetje schever hangen. Every draft is perfect because all the first draft has to do is exist is zelfs voorover gevallen. Jane Smiley heeft er genoeg van. Ze buigt voor mijn ignorantie. Ik ook.

Nee maar serieus, ik kan niet eens een literatuurlijst schrijven. Ik kreeg allemaal op- en aanmerkingen op mijn onderzoeksopzet, nadat ik deze op mijn blog zette. Een meisje stuurde hem compleet terug met allemaal waardevolle feedback en ik laat het weer liggen.

Ik weet dat iedereen graag helpt en dat ik het niet te somber in moet zien, maar het lukt me niet. Ik heb in januari besloten dat ik het dit jaar nog probeer, met het idee dat ik het kan en dat ik accepteer dat ik elke dag een verkeerd been het bed uit slinger, maar dat je altijd nog een ander been hebt. Het is alweer 19 april.

Sidequests vs mainquest

Esarhaddon er met zijn gekraalde haren bijslepen, vriendschap sluiten met je scriptie. Allemaal zijwegen. Alles wat ik doe en schrijf is nog steeds niet hetgeen ik moet doen. Namelijk een casus schrijven over een Jan die ontslagen wordt, de opdracht uitvoeren. Dingen plannen. Niet schrijven over hoe ik mijn scriptie niet schrijf. Ik ben altijd alleen maar bezig met sidequests, terwijl ik de mainquest van het leven niet volg, zo vatte een familielid het afgelopen paasweekend mooi samen.

Ik ga er wel door met mijn onderzoeksopzet. Nog een klein jaar teleurstelling in de spiegel vinden. Maar ik weet stiekem wel met welke sidequest ik bezig ben: zoveel mogelijk bewijs verzamelen om later aan te tonen dat ik het echt heb geprobeerd. Als ik ergens bang voor ben, dan is het wel voor spijt. Dan nog maar een jaar ongelukkig.

In bed kijk ik lang naar de plek waar mijn plafond steeds geler wordt. Er staat een roestige poldermolen in mijn hoofd gedachtes over scripties te malen. Geen fijn meel, maar brokken ijzer die over elkaar schrapen. De molensteen is op mijn verkeerde been uit bed gevallen. Voordat ik eindelijk in slaap val, is het een paar uur later.

De volgende dag

Net wakker. Gedroomd. Ik denk een nachtmerrie. Er kwam een vrouw langs van de woningbouw, de lekkage bekijken. Ik bleek dit huis gekocht te hebben. Na een inspectie blijkt tevens dat het verkeert in de staat van dat ontbindende lichaam. Onverkoopbaar. En toen kwam ik in de schuldsanering.

De opluchting was groot bij het ontwaken. Die nachtmolen stond vanochtend in een zonnetje met huppelende lammetjes en zoemende bijen. Ik voetbalde met de molensteen. Zo erg is het allemaal ook weer niet.

Ga ik nu verder met de ontwerpen van een lijn duurzame, klimaat- en diervriendelijke, fantastisch geurende doucheproducten.

En de woningbouw bellen. Prioriteiten stellen.

Verder Bericht

Vorige Bericht

5 Reacties

  1. Nico Sjoer 19 april 2017

    Umberto Eco was geobsedeerd door lijstjes: waar kun je allemaal lijstjes van aanleggen? Het obsessieve toppunt is natuurlijk: een lijst van lijstjes. Dat heeft hij dus gedaan: ‘De betovering van lijsten’. 400 pagina’s lijstjes uit alle eeuwen, met prachtige illustraties. Mag je wel ‘ns van me lenen, het is genieten. Overigens ben ik van mening dat je van een sidequest een mainquest moet maken.

    • daavid 19 april 2017 — Berichtauteur

      Haha vet! Je weet dat boeken niet uit te lenen zijn he? Die geef je feitelijk weg.

      • Nico Sjoer 19 april 2017

        Ja, ik weet het. Door ze uit te lenen, ben ik in de loop der jaren al zeker drie strekkende meter boeken kwijtgeraakt. —– Of je het gelooft of niet: zojuist werd hier het door mij bestelde ‘Chronologisch woordenboek’ van Nicoline van der Sijs bezorgd. 1164 pagina’s woordenlijstjes. Heerlijk.

  2. Paul 24 april 2017

    Troost je, ik had ook vreselijke troubles met de aandacht bij de scriptie houden. Een deadline hielp bij mij om uiteindelijk de boel af te maken. Sterkte!

  3. daavid 24 april 2017 — Berichtauteur

    Hoi Paul! Bedankt! Ik heb een deadline gesteld dus kijken of ik weer vooruitkom 🙂 En nog bedankt voor de link op je blog!

Geef een reactie

© 2017 Daavid

Thema door Anders Norén