Dateweek dag 5. Ik word ambassadeur in Kyrgyzstan, maar eerst de was

Ik stuurde een tijd geleden een bericht naar de President van Kyrgyzstan en vroeg of ik hem kon ontmoeten en nog wat andere dingen. Gisteren opende ik mijn mailbox op zoek naar een reactie op een van mijn date-advertenties. Die heb ik nog niet gekregen.

Maar wel een bericht van het Ministerie van Cultuur, Informatie en Toerisme van the Kyrgyz Republic.

Ik ben uitgenodigd. Om de directeur van the Department of Tourism en Deputy Minister of Culture van Kyrgyzstan te ontmoeten. Dat betekent dus handen schudden met zo ongeveer de Kyrgysische versie van minister Bert Koenders en Jet Bussemaker (of eigenlijk Sander Dekker, want hij is Staatssecretaris, maar die klinkt minder bekend).

Nederlandse ambassadeur

Aangezien Kyrgyzstan niet de beschikking heeft over een Nederlandse ambassade, word ik dus de officieuze eerste Nederlandse ambassadeur in Kyrgyzstan. Om het toeristisch verkeer tussen beide landen een impuls te geven.

Ik ben nu op zoek naar relatiegeschenken, ik ga er namelijk ook een geven aan de President. Dus als iemand een suggestie heeft, dan hoor ik het graag. Ik ben nog niet zo heel erg thuis in internationale diplomatie.

De ochtend van dag 5

Het was een aangename onderbreking van mijn dateweek. Op dag 5 slaap ik een beetje uit. Tot ik gewekt word, door wederom een kriebel in mijn keel en gehoest. Misschien heb je in mijn vorige dateweek blogs gelezen dat ik deze week verkouden ben en raak je een beetje geïrriteerd door de vele herhalingen en geklaag over mijn verkoudheid. Maar dan snap je waar ik doorheen ga.

De was

Omdat ik over twee dagen naar Berlijn vertrek, is het tijd om kleren te wassen. En schone handdoeken van de was van gisteren, die ik nog moet ophangen. Eigenlijk is het daarvoor te laat. Na een dagje in een wasmand, kunnen ze eigenlijk opnieuw in de wasmachine. Ze beginnen dan naar schimmelend brood te ruiken.

Ik vind wassen niet zo’n probleem. Maar aan de was ophangen heb ik een gruwelijke hekel. Op een of andere manier vind ik het altijd een akelig gepriegel. Ik wil de sokken op het onderste rekje. En de broeken, shirts, vesten bovenop.

Het wasrek

Ik heb nooit zin om te bukken om de sokken en boxershorts op te hangen en het eindigt dan ook bij een laag klein wasgoed in de wasmand die ik vervolgens in een jungle van hangende broekspijpen en mouwen kwijt moet raken op het onderste rekje. Meestal heb ik daar geen zin in en kieper ik de wasmand boven het rek uit. Ik hoop dat er zoveel mogelijk blijft liggen.

Wasverzachter

Je komt met twee wassen ook logistiek in de problemen. Ik heb een wasrek met stinkende schone handdoeken en nog een volle nieuwe wasmand. Door het hele huis hangen nu t-shirts, kussenslopen, broeken en theedoeken. Over deuren, stoelen en lampen. En omdat ik elke keer uitschiet met wasverzachter, geurt het huis nu in het geheel naar kunstmatige frisheid en broodschimmel.

Het Turks stoombad

’s Middags ga ik weer eens met mijn neef naar de sportschool. Ze hebben daar een Turks stoombad en dat is misschien de oplossing voor mijn verkoudheid. “Heb je al reacties gehad op je date advertenties?”, vraagt hij. “Geen”, antwoord ik. “Maar wie zaait, die oogst.”

Ik spendeer ongeveer een half uur tussen de halters en het dubbele in het Turks stoombad. De overige aanwezigen zijn gelukkig onzichtbaar door de mentholnevel. Ik inhaleer diep, luidruchtig en lang.

Dat was misschien niet zo’n goed plan. Ik ben namelijk gesmolten. Het roze shirt was mijn enige bijdrage aan dateweek dag 5. Ik ben vandaag niet aan daten toegekomen.

Maar ik ben wel ambassadeur geworden. Een hoestende.

 

Trackbacks and Pingbacks

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam tegen te houden. Lees hier hoe jouw gegevens verwerkt worden.