Share on facebook
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email
Share on telegram

Nooit meer last van vieze vaat op kantoor en een verstuurde sollicitatiebrief corrigeren

“Als je niet echt goed door de zinnen heen leest/kijkt komt het allemaal wat kinderlijk en chaotisch over. Dit zeg ik vanuit een werkgevers perspectief en niet vanuit een creatief brein. Wil jij dat jouw creativiteit serieus genomen wordt neem dan ook dat hele sollicitatieproces serieus. We hebben nu eenmaal te maken met de regels uit de sollicitatie wereld.” 

Deze reactie ontving ik op mijn sollicitatiefilmpje en -oproep. Helemaal waar! En die nam ik ter harte, maar toen maakte ik een spelfout. Ik ontdekte de spelfout nét nadat ik de sollicitatiebrief verstuurde. Ik was nogal content over een van mijn alinea’s en deelde die met een vriendin op WhatsApp, en de fout verscheen als een vies verstopt ratje dat uit een hoekje kruipt met een brede glimlach op zijn snuit.

Het is dag drie van mijn werkloze bestaan en ik heb de regel dat ik per dag minimaal 1 sollicitatiebrief verstuur. In deze ging het meteen mis:

(…) en – misschien wel het belangrijkste – initieerde een succesvolle afwasser-van-de-maand-verkiezing, op basis van een systeem dat uitgaat van belonen in plaats van straffen, en dat werkte, na maanden gemorrel werd het kwaaiige agendapunt ‘afwas’ voortaan ‘uitreiking borstelbokaal’ en tranformeerde (sic) het aanrecht tot een blinkende verlaten prairie.

Ik weet niet wat erger is: de spelfout of een schone vaat als grootste wapenfeit presenteren aan een potentiële werkgever. Ik heb er toch maar een bericht achteraan gestuurd.

Helaas is er een spelfout in mijn brief geslopen, die ik net verstuurd heb. Er staat ‘tranformeerde’ in plaats van ‘transformeerde’. Mijn excuses.

“Fouten zijn altijd vergeeflijk als men de kracht heeft ze te erkennen.”

– François de La Rochefoucauld

Ik kom over als een onbeschaamde citatenjager, maar ik weet niet wie Francois de La Rochefoucauld is. Ik ken alleen Lingo-Francois en de Engelse filosoof, maar ach, met citaten mag je copieus zijn, als suiker in een dagbroer1.

Misschien is het vreemd om de afwas aan te stippen in een sollicitatiebrief, maar sollicitatiebrieven mogen wel wat minder perfect. De afgelopen weken worstelde ik met het schrijven, verviel in het herschrijven van voorbeeldbrieven en die spraken nog minder overtuiging uit dan een animula vagula2 aan wie de richting op straat wordt gevraagd.

Daarnaast zegt het wel degelijk iets over mijn zakelijkheid. Ik vind het namelijk geen enkel probleem om een afwas te doen op kantoor, terwijl thuis de schimmelende theekopjes zich enthousiast naast mijn bed verzamelen als gele hesjes op een gratis-geld-conferentie. Je herkent de beste werknemers aan de kleinste dingen. Aan de afwas, en daar heb ik een methode voor ontwikkeld.

Deze afwasmethode leidt tot meer werkgeluk op de vloer en dus uiteindelijk tot een succesvolle onderneming.  You clean, you become a multinational. Voor iedereen die ’s ochtends wordt geconfronteerd met de vieze kopjes van achtereergisteren en graag meer omzet wil maken, doe ik gratis mijn afwasmethodiek uit de (vaat)doeken:

Voor elke keer dat iemand een afwas heeft gedaan, reken je 1 punt. Zichtbaar weergegeven op een centrale locatie in het kantoor. Aan het einde van de maand tel je wie de meeste afwasjes heeft gedaan en diegene wordt rijkelijk beloond. Met een wisselborstel, waarmee je voor een maand wordt vrijgesteld van de afwas en een cadeau ter vrije bepaling. Simpel doch succesvol. 

De eerste versie van de afwasmethodiek, destijds getest met mijn huisgenoot. Met straffen nog.

 

  1. pop van speculaas in de figuur van een hansworst e.d., (Dikke Van Dale 1999, blz. 679)
  2. [Latijn], een dolend zieltje (bij Gellius 19,11) (blz. 199, Dikke Van Dale, 1999)

volg de woordenboek perikelen van David in zijn zoektocht naar de zin van het leven