Frisse chocoladetoffee met hart voor het klimaat zoekt een baan

Vanochtend stond ik onder de douche en toen besefte ik tot mijn grote schrik dat ik werkloos ben, en me moest wassen met chocoladezeep. Omdat we proberen minder plastic verpakkingen in huis te halen, ben ik genoodzaakt de halve liter chocolatepassion douchegel op te maken. In een opwelling gekocht. Een

Beste Ria,

Je bent niet dé beste, maar ik wil wel vriendelijk blijven, dus hierbij een verklaring van deze opmerkelijke opening. ‘Beste’ is namelijk een ‘elatief’. Het is in de grammatica de absolute superlatief, de verheffende trap van vergelijking, en volgt de comparatief ‘beter’ op. Het woordenboek noemt ook andere elatieven: allergewichtigst,

Eclectisch

Allereerst wil ik dit even kwijt: waarom noemen we onszelf de hele tijd ‘de moderne mens’? Wat is dat voor narcistisch gedoe? We strijden tegen onwaarheden, maar creëren met de ‘moderne mens’ bij voorbaat heel veel onduidelijkheid in de toekomst. De kans is namelijk aanzienlijk groot dat de mens over vijfduizend

Wat ik leerde over het leven door de letter D uit de Dikke Van Dale te lezen

Nou, voornamelijk veel over de dood. En dat mijn brein flirt met een dualistisch wereldbeeld. Dualiteit is zo logisch dat je er automatisch aan moet twijfelen. Hemel – aarde. Leven – dood. Wakker – slapen. Drankwinkel – nuchter. Zwart – wit. Draconische wetten – mijn zwager die mijn neefje op een

het taboe op de dood doorbreken

Leuk, eindelijk bij dood! Mijn favoriete uitdrukkingen met dit woord: de kleine dood [naar Frans petit mort], het orgasme Hij ziet eruit als de dood van Ieperen, buitengewoon bleek en mager Iets verder, op bladzijde 779 van het woordenboek, staat dat je een taboe doorbreekt ‘door te provoceren, erover te

Dolce far niente!

Dolce far niente. Zalig. Nietsdoen. Het is zelfs een heel woord. ‘Niets doen’ is iets heel anders, bijvoorbeeld toekijken hoe iemand op straat in elkaar wordt geslagen. Dat is niets doen. Nietsdoen is een stuk positiever. Nietsdoen is zalig luieren. Nietsdoen heeft maar een werkwoordsvorm: de onbepaalde wijs. Dat past het

R’etjes en crispr-baby’s

Gekrakeel. Kwam het woord tegen bij de lachende derde: iemand die zich over het gekrakeel van een ander verheugt, omdat hij er voordeel van heeft. Als zelfstandig naamwoord is gekrakeel op z’n best, omdat er een behoorlijke drempel ligt tussen de eerste en tweede lettergreep. De onovergankelijke versie is krakelen.

Dit varken beroept zich op zijn knorrecht en de hitlerhond ging vrijuit (70)

In 1664 stond in Nederland voor het laatst een dier voor de rechter. Een stier nam een boer op de hoorns en werd veroordeeld tot de doodstraf. De rechter bepaalde dat het beest levend begraven moest worden. ‘Zijn advocaat kon weinig voor hem doen.’ Zijn advocaat? Wauw, in de zeventiende eeuw gingen

Op mijn begrafenis raakt iedereen zijn telefoon kwijt (69)

“Het is toch niet leuk dat ik alle telefoons moet verstoppen, terwijl ik dan heel verdrietig ben?” Mijn verliefde heeft enkele bezwaren tegen het voorlopige draaiboek van mijn begrafenis. “Wie zegt dat jij dat moet doen?” Ze had de slaap nog niet uit haar ogen gewreven en ik stond onderaan

Staat de Dikke Van Dale in de Dikke Van Dale? (68)

Na ongeveer anderhalf jaar het woordenboek gebruiken als inspiratiebron voor het leven, ben ik mijzelf nu toch echt tegengekomen. Honderden bladzijdes met woorden en betekenissen. Een beproeving. Waar sta ik nu? Wie ben ik geworden? Ik zat al een hele tijd te hopen dat ik een keer kon zeggen dat

Woord van het jaar: ‘blokkeerfriezen’ vs ‘bekotebikkerd’ (67)

“Ik ben benieuwd naar het nieuwe boek van Paulien Cornelisse,” zeg ik tegen mijn vriendin. “Die kun je wel voor Sinterklaas vragen,” antwoordt ze. Shit. Sinterklaas. In de hoek van de waskamer staat nog een cadeau dat ik vorig jaar kreeg: een bouwpakket waarmee je een cajón in elkaar zet.

weisman-art-museum

Een deconstructie van mijn schrijverschap (65)

De Franse filosoof Jacques Derrida is de aartsvader van het deconstructivisme,, lees ik op bladzijde 697 van het woordenboek. Zinnen waarin het woord ‘aartsvader’ is opgenomen, geef ik bij voorbaat een streepje voor. Ook al is de kans groot dat deze deconstructivistische aartsvader zich helemaal geen streepje laat aannaaien in

5 briljante verhale uit de Van Dale en waarom Turken geen croissants eten (64)

Waarom trekken (opzichtige) spelfouten eigenlijk zoveel aandacht? Mensen slaan aan als bloeddorstige honden als er ergens een letter verkeerd staat. Toch maak ik nog steeds liever een taalfout dan een medische. Dan Ik zocht naar een zin waarin ik ‘dan’ kon gebruiken, want daarover las ik vanochtend op bladzijde 686

De c uitgelezen en het was een cataclysme (62)

Het zegt wel iets over de c dat ik op voorhand begon met het maken van een samenvatting. De c was een beetje een kutletter. Toch geprobeerd, en tuurlijk, er zitten wel een paar prachtige woorden tussen.  De c heeft me nooit echt aangetrokken. Wie wel? Je hoort nooit iemand

Een week geen complimenten geven en mijn neefje is een schelm (60)

Vorige week werd ik door de gemeente gebeld: de afspraak met de burgemeester werd helaas verplaatst naar een onbepaalde datum. Mijn neefje was vandaag naar de basisschool en droeg een t-shirt met daarop het woord ‘beersem‘, dus dat maakt alles goed. De stille schelmenbeweging kan niet snel genoeg beginnen. T-shirts

Bridge (59)

Misschien was het niet de slimste keuze om bij een bridgeblad voor gevorderden te solliciteren met een bridgecolumn die ik ‘bridge kampt met imagoprobleem, maar het is nog niet te laat’ als titel meegaf. Op mijn sollicitatie bij de Volkskrant heb ik helaas nog geen reactie, daar bood ik me

Niemand op je feestje? Organiseer een chasse-cousin! (58)

Wie heeft ooit een chasse-cousin bijgewoond? Het is een slecht diner met minderwaardige wijn, bestemd om ongewenste gasten af te schrikken. Waarschijnlijk is dit horrordiner uit noodzaak geboren om een potentiële schoonzoon of bemoeizuchtige buurman weg te jagen. Liefde gaat namelijk door de maag en met een slechte maaltijd kun je

Columnist worden voor de Volkskrant of de bridgeclub (57)

Ik word columnist! Vorige keer zat ik vooral te zemelen dat ik niet wist wat ik met hoofdstuk C van de Dikke Van Dale kon doen. Een bladzijde verder kon ik mijn geluk niet op: ‘column’ en ‘columnist’ stond er. De Van Dale over een column: ‘re­gel­ma­ti­ge (min of meer

Caligare in sole! (56)

Op de fiets richting kantoor luister ik sinds een week naar obscure cold wave. Volgens de Van Dale een koele, afstandelijke muziekstijl in de periode 1975-1980 en nu dus ook een beetje in de periode 08.45 – 09.00. Tussen alle fietsers voel ik me allesbehalve afstandelijk, maar de muziek is

In een koetjesreep zit veel cacaofantasie, maar je mag het ook anders noemen (55)

Cacaofantasie – op cho­co­la­de lij­kend pro­duct dat is be­reid met min­der dan 35% ca­cao. Cacaofantasie. Mooi woord. Het betekent dat er eigenlijk geen sprake van cacao is, maar als je er een beetje bij droomt, dan smaakt het ergens wel naar chocolade. Waar komt dat woord vandaan? Ik vermoed dat het ooit is verzonnen

Helaas

aiiiiii…. Helaas ben ik nog niet bij deze letter aangekomen. Gemiddeld doe ik ongeveer een half jaar over het lezen van een letter, dus kom later maar terug! Je kan wel een blik werpen op de a,b,c of d. Of kijk mijn lievelingsfilmpje over dieren die dronken worden van rot

Geen cabaretier geworden, maar wel koffie met de burgemeester

0 bladzijdes uit de Dikke Van Dale gelezen De kogel is door de kerk. Een kogel van een sluipschutter, al voelt het als een schot uit een kanon. Ik ben niet geselecteerd voor Cameretten. Nadat ik tijdens Aluintuin twee keer mijn theaterstukje mocht opvoeren, stuurde ik daarvan een opname in

Een maand geocachen om een schat te vinden (54)

Geocachen was niet wat ik ervan verwachtte. Dat heb ik vaak, ik span verwachtingen graag in de hoogste mast van een zinkend schip. De zilvervloot van geocacheverwachtingen ligt inmiddels diep op de bodem van een serieuze oceaan. Het is maandagochtend vroeg, en zojuist ben ik premium geocacher geworden. In de

De mooiste woorden van de B, vastgelopen in de C (53)

Hemeltjelief, wat is er toch aan de hand? Het lukt me niet meer om te schrijven. En ik zit klem in het woordenboek. Muurvast. Terwijl ik net aan de C begin. Een paar weken geleden repeteerde ik – zo goed als mogelijk – voor mijn eerste theaterstukje ooit en speelde

(Ananasangst, vliegangst en angst voor naalden overwinnen) (52)

Angsten zijn vaak irreëel. Zoals mijn ananasangst en dan vooral de angst die gepaard gaat met het kopen van een ananas. En die voor de vliegtuiglandingen en naalden. Angsten worden – als je ze uitspreekt – overigens wel geaccepteerd. Zelfs vreemde angsten. Vanmiddag stond er een ananas naast mijn laptop.

Als bohemer op bezoek bij de Dikke Van Dale

“Is het niet saai om het hele woordenboek te lezen?”, vragen mensen vaak. Valt mee, probeer de film 2001: A Space Odyssey eens uit te kijken. Dat is pas een uitdaging. Zojuist zat ik met de vriend van mijn zusje op de achterste rij in de zaal en het is vrij heftig om

Het is elk niet gegeven boekeweitebrij met hooivorken eten (50)

De Dikke Van Dale ligt op een tafeltje, naast de warme chocomel. Dat vonden ze een vreemde bestelling in deze strandtent. Ik hoop de B uit te lezen voor mijn theatervoorstelling eind volgende maand. Ook al is het elk niet gegeven boekeweitebrij met hooivorken eten: het onmogelijke kan men niet

Een jaar lang het woordenboek lezen: een welkomstwoord (48)

Bezatten. Zich dronken drinken: Merijntje was vast niet van plan zich met deze broeders te bezatten. Een van mijn favoriete zinnen uit de Van Dale. Nee, nee, Merijntje, dat gaat hij vást niet doen. Merijntje lag even later met zijn broeders onder tafel, lam door eigen gebrouwen bier. Merijntje is

Waarom stoppen we een overhemd in de broek? (46)

Hey blakvissen! Sorry dat ik er even niet was. In het bijzonder de excuses aan mijn ouders, aangezien zij het bezoekersaantal structureel op peil houden. Communicatieadviseur De afgelopen maand werd ik opgeslokt door de tijd en mijn nieuwe baan als communicatieadviseur en was er geen zuchtje pauze om het woordenboek

bioscoop

Koning Bintje I en in de bioscoop wonen (45)

Het is een willekeurige middelvroege ochtend begin 1900. Klaas de Vries en zijn leerling Bintje kweken aardappelen, waarschijnlijk de ganse dag. Klaas de kweker staat bekend als nukkig persoon. Draagt het hart op de tong en stopt het graag in de grond voor zijn potige piepers. Daarboven verschrompelt het als

Mijn naam in de Dikke Van Dale en de wereld veroveren (44)

Bezienswaardigheden. Dat wat in een stad, een streek het bezien waard is: de bezienswaardigheden van Bergen op Zoom. Het staat er echt. Waarom? De Van Dale als Tripadvisor. Laatst werd de berglucht aangeraden en nu de bezienswaardigheden van het Brabantse Bergen op Zoom. Het moet daar wel heel erg bijzonder

bekotebikkerd

Bekotebikkerd op een bord langs de snelweg (43)

Geïnspireerd door de film Three Billboards Outside Ebbing, Missouri, probeer ik mijn lievelingswoord Bekotebikkerd langs de snelweg op een groot bord te plakken. Three Billboards Outside Ebbing, Missouri gaat over een moeder die drie billboards langs een afgelegen weg afhuurt. Daarop plaatst ze een boodschap gericht aan de lokale politiechef om

De dood is een ontroering en ik heb een nieuwe baan (42)

Het lezen van de Dikke Van Dale begint vorm te krijgen in de grote beweging van de tijd. Niet in de vlugge ochtenden, geen openbaring tijdens fietstochten of in de aanloop naar de nacht. De dagen veranderen, mijn toekomst draait een kant op. Het lijkt erop dat ik een voet

Betekenis zoeken (41)

De woorden van Martinus Nijhof zingen zich los van hun betekenissen, beschreef hij in het gedicht Tweeërlei dood. Vreemd ijlt geluk voorbij oneindig missen. Stuivende sneeuw, o lied! – ik adem hijgend Een ijskoud licht in, en mijn woorden, stijgend, Zingen zich los van hun betekenissen. (Verkorte weergave van het

Parturiunt montes, nascetur ridiculus mus! (40)

Na de berenlul (een frikandel) las ik in de Dikke Van Dale dat men met vaste wil bergen kan verzetten, en kort daarna liep ik in de supermarkt tegen een bordje op bij het schap met de chocoladerepen. ‘Win een reis naar de bergen.’ Zo staat het toeval soms keurig

Jezelf constant (en compleet) overschatten (39)

Eindelijk. Ik zat pagina na pagina te plampetoeren over de saaiheid van het verhaal en bepekte me erop dat ik een beetje chagrijnig werd. Hoe ging ik deze bladzijdes samenvatten tot iets leesbaars? En toen was het opeens daar: het citaat van Voskuil. Als een eerste vakantiedag op een dakterras met

Belforts van stress en een beeldgedicht over een vergeten nummer (38)

Je kunt me inmiddels betichten van bellettristerij: een overdreven zucht tot alles wat de schone letteren betreft. Gisteren mocht ik daar op een podium in Leiden weer iets over vertellen. Ik ben bang voor podia, en kijk vaak met veel bewondering naar de mensen die er een tijdje durven te

bekotebikkerd

Bekotebikkerd pikken van Dimitri Verhulst en een webshop openen (37)

Bekotebikkerd. Dat is een zin op zich. Ik vind het terug in een Belgische masterscriptie over alle woorden die volgen op be-, in een krantenartikel uit De Stem van 6 december 1986 (‘als je in Scheveningen zegt dat Hagenaars vriendelijke, gulle mensen zijn, dan zullen echte êgegatjesmense zeggen: ben je bekotebikkerd?’) en Dimitri Verhulst liet

Kan ik een Vikingbegrafenis krijgen? (36)

Dit jaar heb ik geen andere (en goedkopere) zorgverzekering afgesloten, maar is mijn begrafenis wél tot in de puntjes geregeld. Oké, dat is overdreven, meer tot de komma’s. Mijn dagen in de weken voorafgaand aan de Nieuwjaarswisseling staan vooral in het teken van het niet vergeten over te stappen van

Het hele woordenboek lezen is een barnumproject (35)

‘The greatest showman’. Het staat op een poster voor een van de zalen. In een daarvan zagen we net de nieuwe Star Wars. “De greatest showman, daar heb ik een tijd geleden iets over gelezen in de Van Dale”, zeg ik. “Hoe heette die gast ook alweer? Hij had Jumbo, die bekende

Fietsers batteren en een slaapverwekkend vervolg van de B (34)

De straat is bezaaid met omgevallen fietsen. Kerstbomen opgestapeld tussen hekken. Gevangengezet voordat ze worden vernietigd door vuur. Nat karton van vuurwerk kruipt tegen de stoepranden aan. Fietsers batteren. Het lijkt alsof de wind van begin januari alle overgebleven kerstverlichting in een keer probeert uit te blazen. Een paar kinderen

Groene thee drinken, de was doen en Netflix (33)

Ik heb de zin van het leven nog niet gevonden, maar in ieder geval wel het lettertype waarin deze geschreven is. Ik kan niet om de prijzende omschrijving in de Dikke Van Dale heen: ‘helder, goed uitgebalanceerd lettertype (veel gebruikt voor boekdrukwerk vanwege de uitstekende leesbaarheid)’. Mijn stukjes lees je

barbiesjes

*** ********* van ***** ******** en naar de barbiesjes vliegen (32)

Onwillekeurig loopt er soms een gebeurtenis synchroon aan de woorden in het woordenboek. Dat is interessant, want je vindt een woord dat eindelijk past bij een moment dat je eerst geen naam kon geven. Hoe vaak hoor je dat mensen geen woorden kunnen vinden voor het moment? Ik word daar opstandig