animula vagula

Voor al die zieltjes die niet zo goed weten waar ze naartoe moeten gaan. Een van mijn favorieten uit de A. Een animula vagula is een do­lend ziel­tje (bij Gel­li­us 19,11). Het komt van een vijfregelig gedicht zonder titel (dus eigenlijk is het gedicht ook dolend – of in ieder geval de titel). 

Categorie:

Beschrijving

Voor al die zieltjes die niet zo goed weten waar ze naartoe moeten gaan. Een van mijn favorieten uit de A. Een animula vagula is een do­lend ziel­tje (bij Gel­li­us 19,11). Het komt van een vijfregelig gedicht zonder titel (dus eigenlijk is het gedicht ook dolend – of in ieder geval de titel). 

Het origineel in het Latijn: 

animula vagula blandula
hospes comesque corporis
quo nunc abibis in loca
pallidula rigida nubila
nec ut soles dabis iocos 

De vertaling van Marguerite Yourcenar is wat mij betreft de mooiste:

Petite âme tendre et vagabonde,
Hôte et compagne de mon corps A présent tu descendras dans les lieux Pâles,
sévères et durs Où tu renonceras aux jouissances passées

Kleine kwetsbare zwervende ziel,
gast en begeleider van mijn lichaam.
Nu moet je afdalen naar bleke,
strenge en harde plaatsen,
waar je afstand doet van de geneugten van voorheen