In een koetjesreep zit veel cacaofantasie, maar je mag het ook anders noemen (55)

| | ,

Cacaofantasie – op cho­co­la­de lij­kend pro­duct dat is be­reid met min­der dan 35% ca­cao. Cacaofantasie. Mooi woord. Het betekent dat er eigenlijk geen sprake van cacao is, maar als je er een beetje bij droomt, dan smaakt het ergens wel naar chocolade. Waar komt dat woord vandaan?

Ik vermoed dat het ooit is verzonnen door een slimme vriend. Ze mochten op de verpakking geen ‘cacao’ zetten bij de ingrediënten, dus dat werd ‘cacaofantasie’. Helemaal niets aan gelogen. Het verbaast me dat deze constructie niet veelvuldig gebruikt is. Voor al die producten die iets trachten voor te stellen. Kipfantasie, vruchtensapfantasie, succesvolle davidfantasie, democratiefantasie.

De koetjesreep is trouwens vaandeldrager van cacaofantasie. Trots prijkt het op de verpakking (meer zit er ook echt niet in, alleen cacaofantasie zelf heeft ook weer ingrediënten). De rare smaak van die repen is een totale cacaofantasie en de grootste nachtmerrie van echte cacao. Het is lang geleden dat ik er een at, maar ik weet dat ze proeven smaken als de huiskamer van mijn oma.

Completeren jongens!

Als je niet gaat juichen van juridische zaken, dan kun je de volgende alinea beter overslaan

Om iets meer over de herkomst van cacaofantasie te weten te komen, speurde ik in de etymologiebank, zonder resultaat. De meest actuele wet- en regelgeving boden ook geen uitsluitsel. Wist je dat er een Warenwet besluit cacao en chocolade bestaat?

Tijdens mijn werk als jurist las ik zelden zo’n smakelijke wet. Ik had graag de vergaderingen over deze wet bij willen wonen – waarschijnlijk waren er elke keer bonbons. Maar nergens wordt er gerept over de fantasie. Ook niet in richtlijn nr. 2000/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 23 juni 2000 inzake cacao- en chocoladeproducten voor menselijke consumptie (aliens uitgesloten). Of misschien wel, maar dan ben ik dat vergeten.

In de Internationale Cacao-Overeenkomst 1993, wordt cacaofantasie wel genoemd: ‘ De vermelding «imitatiechocolade» of «cacaofantasie» bij en/of op het product is voor deze soort verplicht. In algemene zin mogen producten die niet voldoen aan de gestelde eisen uit de Europese richtlijn, geen chocolade heten en moeten een (willekeurige) fantasienaam dragen.’

Een willekeurige fantasienaam. Interessant. Ik wil nu een vieze chocoladereep produceren zonder cacao en dan Gandalf en mijn denkbeeldige vriendje van vroeger opnemen in de ingrediëntenlijst.

De chocoladefabriek die niet kwam, maar misschien ooit wel

Ik zocht verder in kamerstukken en de eerste vermelding van cacaofantasie stamt uit een verslag uit de jaren zestig. Wie dat woord heeft verzonnen, blijft een raadsel en ik baal er al een paar weken van dat ik niet verder kom met mijn speurtocht. En toen kwam ik toevallig op een vreemde website terecht van een chocoladefabriek in Amsterdam die er nooit is gekomen en dat was ook teleurstellend, want ik heb een hele virtuele rit in een applicatie uit 2000 watertandend uitgezeten.

Cacao bestaat in ieder geval wel

Vervolgens ben ik naar een winkel in Utrecht gegaan die Cacao heet en daar heb ik heel veel bonbons gekocht. Achter in de winkel staan een paar machines die gesmolten chocolade omwentelen en soms ga ik daar naar binnen om gewoon een tijdje te kijken. “Ik wil mijn hoofd erin stoppen,” zeg ik en iemand in de winkel lacht. “Je bent niet de eerste met die wens,” zegt de vrouw achter de bonbonbalie. Toch nog een cacaofantasie.

Vorige

Helaas

Caligare in sole! (56)

Volgende